suetafahom


تسلیم هم مقاومت است

آیا جهان امروز یک جهان سرمایه داری است؟ آیا پسا سرمایه‌داری است؟ و آیا پسا سرمایه‌داری نسخه دیگری از سرمایه‌داری است؟ یا اینکه با یک تمایز ذاتی مواجهیم؟ آیا مقاومت مختص نظام سرمایه‌داری است؟ یا همواره نوعی مقاومت وجود داشته است؟ چیزی که شکی در آن نیست این است که تاریخ- چه به سمت قهقرا، و چه به اوج- به پیش می‌رود. پس هر کنشی باید از خود جدا شود و در مقصد منتظر خود بماند. این معنای آینده است. پس شکی در این نیست که دولت لیبرال-دموکراتیک باقی خواهد ماند. هیچ نفی‌ای به نابودی نمی‌انجامد. مقاومت، به مثابه امری انتولوژیک، (ontologic) با حضور وعده‌اش نابود خواهد شد. پس مقاومت زنده است و همواره زنده خواهد بود، یا این که انتولوژیک (hauntologic) است و هر لحظه خود را به چیزی غیر از خود تبدیل می‌کند و این معنای زنده بودن‌اش است. این بدان معناست که مطالبه ی عدالت نامتناهی است. این تصور که مطالبه نامتناهی امکان‌پذیر است به همان اندازه ساده انگارانه است که این تصور که این امکان وجود دارد که دولت در یک لحظه به خواست خود تمام مطالبات برای عدالت را پاسخ گوید و عدالت را متحقق سازد. هارت و نگری در امپراتوری به خوبی نشان می‌دهند که مفهوم ملت (که امثال چاوز از آن بهره می‌گیرند) چه کارکردهای درون مرزی و برون مرزی متناقضی دارد. هرگز نمی‌توان با اطمینان گفت که آیا چاوز در حال حکومت بر مردم ونزوئلا است یا مقاومت در برابر امپراتوری جهانی. مسئله مسئله ی درون و بیرون است. ژیژک ادعا دارد که چاوز بیرون جهان به سر می‌برد و وضعیتش همچون رخدادی است که از نگاه نظام نمادین هستی یک اختلال به نظر می‌رسد. اما می‌توان نشان داد که مطالبه او نیز بخشی از حیات سیاسی بی‌پایان کاسترو است. شاید مطالبات چاوز متناهی و دقیق باشند اما شک نکنید که راه او نیز ادامه خواهد یافت.
مهدی پارسا